Strona główna » Zarchiwizowane » Zbierajmy podpisy dla Grzegorza Brauna kandydata na Prezydenta Rzeczypospolitej

Zbierajmy podpisy dla Grzegorza Brauna kandydata na Prezydenta Rzeczypospolitej

Poniżej życiorys Grzegorza Brauna. Zachęcam do zapoznania się z tymi informacjami.
Pan Grzegorz Braun jest oficjalnym kandydatem na Prezydenta Rzeczpospolitej.

GRZEGORZ MICHAŁ BRAUN, ur. 11 marca 1967 r. w Toruniu – reżyser, publicysta, zdeklarowany monarchista i tradycjonalista; bezpartyjny, niezrzeszony, niezależny kandydat na Prezydenta RP

Wykształcenie, działalność zawodowa:

Absolwent studiów polonistycznych na Uniwersytecie Wrocławskim (praca magisterska pod tytułem: „Artyzm i nędza Ogniem i mieczem, czyli światopogląd powieści Henryka Sienkiewicza z perspektywy analizy schematu fabularnego”), oraz studiów reżyserskich na Wydziale Radia i Telewizji Uniwersytetu Śląskiego; swobodnie komunikuje się w językach: angielskim, rosyjskim i czeskim.

Od lat czynnie uczestniczy w działalności polskich środowisk patriotycznych. W latach 80. m.in. wspierał niezależny kolportaż i ruch wydawniczy, był zaangażowany w akcje Pomarańczowej Alternatywy i Solidarności Polsko-Czechosłowackiej, uczestniczył w strajkach Niezależnego Zrzeszenia Studentów na Uniwersytecie Wrocławskim (członek komitetu strajkowego 1988) i był jednym z inicjatorów bojkotu studium wojskowego (członek krajowego porozumienia 1989) – za co służby PRL poddawały go szykanom (status pokrzywdzonego nadany przez Instytut Pamięci Narodowej).

Angażuje się w życie publiczne głównie poprzez tworzenie filmów dokumentalnych, publicystykę i spotkania autorskie z rodakami. Z setkami prelekcji i pokazów filmowych gościł w wielu miastach i miejscowościach w całym kraju, a także za granicą, na zaproszenie Polaków żyjących na emigracji. Jego wykłady, pogadanki i gawędy cieszą się szczególnym zainteresowaniem – za pośrednictwem sieci internetowej docierają do kolejnych dziesiątek tysięcy odbiorców.

Jest publicystą dwumiesięcznika „Polonia Christiana”, kwartalnika „Opcja na Prawo”, miesięcznika „Uważam Rze” i tygodnika „Polska Niepodległa”. W przeszłości współpracował z Polskim Radiem Wrocław, prowadził zajęcia na wydziale dziennikarstwa Uniwersytetu Wrocławskiego i warsztaty filmowe w Wyższej Szkole Kultury Społecznej i Medialnej w Toruniu.
W autorskim dorobku ma kilkadziesiąt filmów dokumentalnych, m.in. odsłaniających ukryte karty życiorysów pierwszoplanowych postaci polskiej historii najnowszej: „Plusy dodatnie, plusy ujemne”„TW Bolek” (o L. Wałęsie), „Towarzysz Generał”„Towarzysz Generał idzie na wojnę” (o W. Jaruzelskim), a także szereg odcinków cyklu „Errata do biografii”. W swoich filmach niejednokrotnie opierał się na własnych, oryginalnych ustaleniach badawczych – prezentował świadków historii i dokumenty nieznane wcześniej historiografii – np. w filmach: „Droga do skrzyżowania” (o udziale Ludowego Wojska Polskiego w inwazji Czechosłowacji), „Wielka ucieczka cenzora” (o T. Strzyżewskim i Czarnej księdze cenzury PRL), „Śmierć człowieka utalentowanego” (o wyroku za zdradę na poetę T.Bujnickiego), czy „Oskarżenie” (o zbrodni sądowej na por. M. Bujaku). Szczególnie istotne w jego dorobku są filmy o roli Związku Sowieckiego w rozpętaniu II wojny światowej: „Defilada zwycięzców”, „Marsz wyzwolicieli”, a także autorska seria o przemianach systemu władzy komunistycznej w XX wieku: „Transformacja – od Lenina do Putina”.

W swojej twórczości angażuje się w obronę życia i godności człowieka – wyrazem tego są filmy: „Eugenika – w imię postępu” (nagroda dla najlepszego filmu edukacyjnego na Międzynarodowym Festiwalu Filmów Katolickich w Niepokalanowie 2011, oraz nagroda Stowarzyszenia Wydawców Katolickich „Feniks” 2012), „Nie o Mary Wagner”, przedstawiający walkę obrońców życia z przemysłem aborcyjnym w Kanadzie, a także „Nie jestem królikiem doświadczalnym”, którego bohaterką jest dr Wanda Półtawska.
Filmy Grzegorza Brauna cieszą się szczególną popularnością w kręgach patriotycznych. W 2010 r. „Towarzysz Generał” ustanowił dotychczas nie pobity rekord oglądalności jednorazowej emisji filmu dokumentalnego w historii Telewizji Polskiej (3,6 mln widzów) – jednocześnie film ten pozostaje etatowym „półkownikiem” III RP: TVP nie ponawia emisji i nie udziela licencji na dystrybucję. Podobna jest sytuacja także innych filmów Brauna – co oddaje stosunek władz i dominujących mediów do jego twórczości.

Angażując się w sprawy Polski i Polaków szereg razy wykazywał się osobistą odwagą. Za swoją działalność reżyserską i publicystyczną szereg razy stawał się obiektem szykan, manipulacji, oraz akcji dezinformacyjnych i defamacyjnych koordynowanych przez media III RP. Wielokrotnie stawał przed sądami, w których jako dowody oskarżenia prezentowano m.in. jego filmy dokumentalne („Plusy dodatnie, plusy ujemne”„Towarzysz generał idzie na wojnę”). W 2014 roku trybunał w Strasburgu przyznał Grzegorzowi Braunowi rację w sądowym sporze o prawo do upublicznienia informacji o współpracy prof. Jana Miodka z SB. Wcześniej sądy III RP wszystkich instancji nakazywały reżyserowi przeprosiny za mówienie prawdy – czemu się nie podporządkowywał, płacąc za to m.in. utratą pracy, stając się obiektem nagonki medialnej i wieloletniej windykacji komorniczej.

Jesienią 2014 wraz z grupą 12 osób został zatrzymany przez policję w siedzibie Państwowej Komisji Wyborczej. Było to następstwem zainicjowanego przez Grzegorza Brauna pokojowego protestu, związanego z licznymi nieprawidłowościami do jakich doszło podczas wyborów samorządowych w 2014 roku. W rezultacie reżyser staje przed sądem pod zarzutem naruszenia miru domowego. Jednocześnie już siódmy rok ciągnie się sprawa, w której Braun jest oskarżany o poturbowanie grupy policjantów z Wrocławia. Latem roku 2014 spędził tydzień w areszcie za rzekomą obrazę sądu. Żadna z wszczynanych przeciwko niemu spraw karnych nie zakończyła się jednak kiedykolwiek prawomocnym wyrokiem skazującym – Grzegorz Braun zachowuje zatem pełnię praw wyborczych.

Poglądy:

Grzegorz Braun systematycznie porusza tematy niewygodne dla układu rządzącego III RP; programowo nie respektuje zasad poprawności politycznej publicznie wypowiadając się na temat mechanizmów i prominentnych uczestników życia publicznego, oraz globalnej geopolityki. Analizując sytuację międzynarodową przestrzega przed konsekwencjami klientelizmu w polityce władz warszawskich – niezależnie od tego, czy podporządkowują one polską rację stanu dyrektywom płynącym ze Wschodu, Zachodu, czy Bliskiego Wschodu. Prognozuje przyszłość Polski jako „KONDOMINIUM ROSYJSKO-NIEMIECKIEGO POD ŻYDOWSKIM ZARZĄDEM POWIERNICZYM” – o ile proces autodestrukcji państwa nie zostanie stanowczo powstrzymany.

W swoich wypowiedziach na temat historii Polski konsekwentnie wskazuje na fundamentalne znaczenie Tradycji katolickiej. Podkreśla swoistość cywilizacji polskiej – na tle totalitarnych tendencji sąsiedzkich imperiów. Krytykuje wszelki rewolucjonizm – w tym kontekście również polski insurekcjonizm, który przy całym szacunku dla ofiarności i bohaterstwa powstańców przedstawia jako serię antypolskich prowokacji. Wskazując przesądy „postępowej inteligencji” zalicza do nich: demokratyzm ustrojowy, etatyzm gospodarczy, modernizm religijny, pacyfizm, i abstrakcjonizm historyczno-polityczny (z kluczowym dlań judeoidealizmem – w odróżnieniu od postulowanego przez Brauna judeorealizmu).

Negatywnie odnosi się do wszelkich ideologii i praktyk kolektywistycznych na czele z socjalizmem (zarówno międzynarodowym, jak i narodowym). Stanowczo opowiada się za wolnością gospodarczą. Krytykuje ucisk fiskalny i talmudyzm biurokratyczny – postuluje maksymalną obniżkę i uproszczenie podatków, oraz likwidację szkodliwych przepisów krępujących swobodę przedsiębiorczości. Jest przeciwnikiem uszczuplania własności Polaków – zarówno przez wyzysk ze strony własnego państwa, jak i w drodze niekorzystnych umów międzynarodowych – przykładowo: nie widzi powodu, by Polacy mieli wypłacać jakiekolwiek „odszkodowania” za straty spowodowane przez obce reżimy dokonujące rabunków i zbrodni na naszym terytorium.

Postuluje respektowanie i egzekwowanie podstawowej zasady wzajemności w stosunkach z innymi państwami – tak w kwestiach gospodarczych, jak i wszystkich innych. Negatywnie ocenia projekt super-państwa europejskiego (nazywanego przezeń Eurokołchozem), w którym widzi przede wszystkim narzędzie polityki niemieckiej. Potępia wszelkie akty cedujące na instancje zagraniczne kompetencje państwa polskiego – nie znajduje np. żadnego usprawiedliwienia dla złożenia przez głowę państwa podpisu pod tzw. traktatem lizbońskim.
Upomina się o prawo wszystkich Polaków – zarówno pozostających w kraju, jak i poza jego granicami, na Wschodzie i na Zachodzie – do zaangażowania w polskie życie publiczne. Popiera projekt wprowadzenia stałych przedstawicieli Polaków na obczyźnie do władz ustawodawczych.

Jako stanowczy przeciwnik odbierania Polakom praw, którymi cieszyć się mogą inne narody, jest zwolennikiem niereglamentowanego prawa do posiadania broni. Jest zwolennikiem kary śmierci dla zbrodniarzy – za zabójstwo z premedytacją, zdradę stanu, szpiegostwo i dezercję w obliczu wroga.

Wielokrotnie wyrażał przekonanie, że działalność ośrodków antypolskiej propagandy, dezinformacji i dywersji – do których zalicza m.in. tak przez siebie nazwaną „GWiazdę śmierci” – nie powinna być tolerowana, ani tym bardziej dotowana przez władze i służby szanującego się państwa. Potępia zaangażowanie władz (gminnych i krajowych) w budowę i utrzymanie ośrodków propagandy wymierzonej w polską rację stanu – czego przykładami są dlań m.in. cmentarz bolszewików w Ossowie, czy Muzeum Historii Żydów Polskich w Warszawie.

Grzegorz Braun podkreśla, że Polsce potrzebne jest odrodzenie w duchu Tradycji Katolickiej – i powrót do źródeł polskiej idei państwowej. Jego program pozytywny streszcza hasło: „KOŚCIÓŁ – SZKOŁA –STRZELNICA”. Jako monarchista postuluje podniesienie Korony Polskiej – do czego pierwszym krokiem ma być wpisanie w nową Konstytucję RP możliwości utworzenia Rady Regencyjnej (jak w roku 1917-18). Jako realista – pozostaje jednak po pierwsze państwowcem: „Abyśmy się mogli spierać o to, jak najlepiej służyć Polsce – stwierdza – musimy Ją najpierw zachować”.

Poglądy głoszone przez Grzegorza Brauna łączą wszystko to, co jest ważne dla Polaków: katolicyzm, konserwatyzm, patriotyzm, antysocjalizm, oraz realizm polityczny. Jest jedynym kandydatem, który jednoznacznie zapowiedział bezdyskusyjne poparcie dla całości bioetycznego nauczania Kościoła katolickiego – zakazu aborcji, eutanazji, in vitro i manipulacji ludzkimi genami. Za wartości wymagające szczególnej ochrony uznaje: Wiarę, rodzinę i własność. Według niego, właśnie wola i zdolność wywiązywania się z obowiązku obrony tych wartości jest probierzem sprawności i prawowitości władz państwowych. Głowa państwa, według Brauna, powinna dawać jednoznaczną gwarancję, że nigdy nie wystąpi przeciwko tym wartościom – i zdecydowanie będzie stawać w ich obronie.

Należał do komitetu honorowego Marszu Niepodległości. Poparł społeczne inicjatywy: „Goń z pomnika bolszewika”„Husaria przed Pałac [Prezydencki]”. Jako probierz suwerenności wskazuje m.in. wolę najwyższych władz państwowych wznowienia niedokończonych śledztw w sprawach: zbrodni w Jedwabnem 1941, zamachu na Gibraltarze 1943 i warszawsko-smoleńskiego zamachu 2010 – jego zdaniem władzom i służbom niepodległej Polski nie wolno nigdy rezygnować z dążenia do wyjaśnienia spraw o tak kluczowym znaczeniu dla polskiej racji stanu. Jego zdaniem właściwą, głębszą perspektywę bieżącej akcji politycznej nadawać powinny zbliżające się wielkie rocznice: setna odzyskania niepodległości (1918) i tysiąc pięćdziesiąta Chrztu Polski (966).

Życie rodzinne:

Pochodzi z rodziny o silnych tradycjach patriotycznych (m.in. powstańczych i konspiracyjnych), artystycznych (przede wszystkim teatralnych), a także prawniczych i ziemiańskich; syn prof. Kazimierza Brauna, reżysera, pisarza, teatrologa – i Zofii, z domu Reklewskiej, pisarki, teatrologa, pedagoga; brat Moniki i Justyny; mąż Aleksandry, z domu Gruziel.
Wnuk Juliusza Brauna (adwokata) i Elżbiety Braunowej z d. Szymanowskiej, oraz Wincentego Sebastiana Reklewskiego (właściciela majątku Mirogonowice) i Anny Danuty Reklewskiej z d. Wasiutyńskiej; prawnuk Karola Brauna (notariusza) i Henryki Braunowej z d. Miller, oraz Michała Szymanowskiego (właściciela majątku Mokrsko Dolne) i Marii Szymanowskiej z d. Tymienieckiej.

W wyniku II wojny światowej rodzina utraciła majątek, a szereg jej członków – zdrowie i życie. Przez bandy rabunkowe i komunistyczne zamordowani zostali: Wincenty Reklewski (dziadek), Jan Reklewski (stryjeczny brat matki), Jadwiga z Reklewskich Rauszerowa (ciotka). W niemieckich obozach koncentracyjnych zginęli: Aleksander Jasiński (kuzyn matki – w Auschwitz), Janusz Tymieniecki (wuj ojca – w Mauthausen).

Stryjeczny dziadek Jerzy Braun – poeta i filozof, harcerz (autor pieśni „Płonie ognisko i szumią knieje”), dramatopisarz, scenarzysta filmowy, był jednocześnie wybitnym publicystą i działaczem politycznym, twórcą organizacji konspiracyjnej „Unia” (do której należał m.in. Karol Wojtyła), we władzach Polskiego Państwa Podziemnego był ostatnim przewodniczącym podziemnej Rady Jedności Narodu i Delegatem Rządu na Kraj. Latem 1945 spod jego pióra wyszedł tzw. „Testament Polski Podziemnej”. Jerzy Braun przez komunistyczne władze poddany został licznym szykanom i torturom (utrata oka), łącznie więziony był przez 9 lat. W tym samym czasie więźniami politycznymi byli również: jego żona Hanna, a także brat Juliusz (dziadek Grzegorza) i szwagier Michał Szymanowski (brat babki Grzegorza).

Zainteresowani tradycją i losami rodziny Braunów i Reklewskich, a także ich genealogią (sięgająca w tym pierwszym przypadku XVIII, w drugim – XV wieku) zasięgnąć mogą informacji m.in. z lektury książek autorstwa Zofii Reklewskiej i Kazimierza Braunów: „Urodziłam się pomiędzy”, „10 dni w PRL-u”, „Dobrzy księża” i in. – szeregu istotnych wskazówek bio-bibliograficznych dostarczą również przygotowywane do druku nowe książki Kazimierza Brauna i Moniki Braun (siostry Grzegorza).

W licznej rodzinie nie było nigdy funkcjonariuszy wojska, służb, ani członków Partii komunistycznej. Pierwszym i jedynym działaczem i nominatem partyjnym – już za III RP – jest stryj Juliusz Braun (młodszy brat ojca), prezes TVP S.A. (Nota bene: TVP S.A. od pięciu lat nie zamawia żadnych programów, ani filmów w realizacji Grzegorza Brauna).

opr. Agnieszka Piwar

Zbierajmy podpisy dla Grzegorza Brauna:

http://podpisydlabrauna.wix.com/podpisydlabrauna

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

%d bloggers like this: